The Lifeguard

2013 yılı Abd yapımı
Tür : Dram, Romantik, Komedi
Süre : 98 dk
IMBd puanı : 5,5

Öncelikle belirtmek istiyorum ki her filmi kendi orijinal dilinden seyretmek gerekiyor. Yani bu benim naçizhane fikrim tabi. Bence asıl duyguyu, tonlamayı ve vurguyu orijinal kayıt daha net veriyor. bu konuda baştan anlaşalım :)) Aynı düşünce ile orijinal dilinde seyrettiğim bir film ile karşınızdayım.

30 yaşına basmak üzere olan Leigh (Kristen Bell) tam da hayatını nasıl sürdürmek istediğini düşünürken bir anda pılını pırtını toplayıp ailesini evine geri döner. Aslında bu durum çok da alışılagelmiş olmuyor yani tam tersini görmeye alışkın değil miyiz ? çocuklar bir yaşa gelir ve kendi ayaklarının üzerinde durmak isteyip ayrı evde yaşarlar... İşte burada olaylar farklı bir noktada ilerlemeye başlıyor.

İnsan belli bir yaşa geldikten sonra şöyle bir geçmişe bakıp neler başarıp, neler başaramadığını sorgular ya içinden ve tartar bazen hayatı... işte beklentinizi gerçekleştiremediyseniz (ki büyük hayalleri olanlar bu durumu daha depresif karşılar) hayal kırıklığı ile karşılaşırsınız.

Filmdeki ana karakter olan Leigh de yaşadığı bu hayal kırıklıkları sonucu geçmişe dönmek ister. Halbuki lise döneminde çok başarılı bir cankurtaran olmuş yıl sonu konuşmacısı olarak da seçilmiştir. Belki de eski yaşadığı yere ve arkadaşlarına dönme arzusu geçmişteki başarılarını tekrar hatırlamak isteyişinden kaynaklanıyordu ??? Birnevi başarısızlıklarını unutma çabası da denilebilir...

Tam da hayatının bu zor döneminde tanıştığı 16 yaşındaki Jason (filmde küçük Jason olarak anılıyor) yani David Lambert onu başka bir yöne savuracaktır. Leigh onu kendi hayatının ne kadar değerli olduğunu ve yaşının/yaşadığı yerin/okulunun kıymetini bilmesi gerektiğini öğütleyecektir. Filmin ilerleyen dakikalarında bu arkadaşlık duygusal ve bedensel bir birlikteliğe dönüşüyor... Bu sırada annesi ve babası ile olan ilişkisi ve arkadaşlarının hayatına bir anda geri dönmesi her şeyi daha da zor bir hale getiriyor...

Filmde bolca küfür ve argo söz duymak mümkün, beni bu durum bir süre sonra rahatsız etmeye başladı. Şöyle ki normal bir konuşmada bile "evet" diyecekleri yere argo cevap veriliyor. İtici olmuş...

Bir de söylemem gerekir ki bazı sahneler pek aile ortamında seyretmeye uygun bölümler değil. sonra söylemedi demeyin :))

Ben Kristen Bell'i hep romantik komedi filmlerde görmeye alışmışım bu bana bir tık daha dram işi geldi. Ama yalan yok, oyunculuklar sizi hiç sıkmıyor.

Filmin sonu beklentiyi karşılıyor ve ben gerçekten memnun kaldım.

Sizin de bu memnuniyeti yaşamanızı isteyip iyi seyirler diliyorum :))

Sevgiler & Saygılar